Niet langer vechten tegen water


Honderden jaren is er gevochten tegen het water. Stuwen, dijken en keringen zijn gebouwd om het water met succes tegen te houden en te managen. Hierdoor ontstond er een steeds groter wordende scheiding tussen cultuur en natuur.

Van oudsher kronkelden beken en rivieren door Nederland maar om ervoor te zorgen dat het omliggende land niet te nat werd en toegankelijk kon worden gemaakt voor de landbouw, zijn de beken en rivieren gekanaliseerd. Hierdoor hebben veel waterlichamen hun natuurlijk karakter verloren waardoor het gat tussen cultuur en natuur verder werd vergroot.

Echter, steeds vaker wordt de vraag gesteld of natuur en cultuur gecombineerd kan worden door bijvoorbeeld waterkwaliteit, waterveiligheid, landbouw en recreatie in één waterlichaam te combineren. Met BwN wordt het landschap met een andere gedachte heringericht en is er niet alleen focus op bijvoorbeeld veiligheid, maar ook op de natuurlijke en esthetische waarde van een beek of rivier voor bijvoorbeeld recreatie of het verhogen van de biodiversiteit. Daarnaast kunnen waterkwaliteitsdoelen opgelegd door de Europese Unie op een efficiënte manier worden behaald. Als bijkomend voordeel kan het werken met de natuur ook financieel profijt opleveren; als de natuur het werk verricht, bespaart het waterschap geld, tijd en mankracht.


puin dinkel

Stenen in de Dinkel

Snoeyinksbeek

Snoeyinksbeek